---
title: "Prace remontowe trwają…"
permalink: "https://lokalneprzyshvpoll.sbs/prace-remontowe-trwaja/"
modified: "2026-07-08T12:24:54+00:00"
---
# Prace remontowe trwają…
Mamy piec kaflowy – moje marzenie z dzieciństwa i wspomnienia gołąbek smażonych na piecu, “prązioków” i placków ziemniaczanych. Grzybki już usmażyliśmy, co prawda tylko pieczarki kupione w lokalnym markecie, ale smak miały podobny. Następne będą placki na kefirze, może komuś te placki kojarzą z dzieciństwem? Na święta planujemy też pizzę i chleb pieczony w “chlebowym”. Święta czekają nas mało standardowe, ale raczej nie zdążymy z kuchnią, więc to powinno wystarczyć. Piec daje dużo dobrego ciepła, już się cieszę na myśl o chłodnych wieczorach.
Częściowo jesteśmy w nowym domu, by dopilnować prac, podejmować decyzje, odbierać towar, wymieniać towar, który błędnie dostarczono itd. Wiecie, jak to jest z remontami. Najbardziej nie lubię podejmować decyzji odnośnie wyglądu czegoś tam – pieca, schodów, przestrzeni na górze, zamykania góry itp. Na szczęście mam córkę, która pomaga nam to wszystko ogarnąć i męża, który widzi konstrukcyjnie dużo lepiej niż ja. To znaczy może nie lepiej, bo ja nie widzę w ogóle. Widzi to mój mąż, córka i niezastąpiony pan Sławek i Antoni, nasi sąsiedzi i zarazem wykonawcy, a także dostarczyciele informacji na tematy innych specjalistów i lokalnych zwyczajów.
Na przykład, częściowo wykorzystujemy meble tutaj zastane i potrzeba nam kogoś, kto wymieni tapicerkę w narożniku, krzesłach. Naszukałam się na internecie tapicera najbliżej nas – znalazłam 30 km od mojego miejsca zamieszkania specjalistę, który wykona zlecona pracę za 800 zł. Pan Antoni, gdy o tym usłyszał, powiedział, że bardzo blisko jest ktoś, kto nam to zrobi za 200 zł. No i jak tu nie lubić sąsiadów, którzy oprócz cennej wiedzy wnoszą też w nasze życie miłe towarzystwo. Zawsze po skończonej pracy usiądziemy razem i posłuchamy ich opowieści o tym, co słychać, jak rozwiązać dany problem, jak zachować się, gdy przychodzi ktoś do nas, żeby *“[pożyczyć](# "Click to Continue > by PhraseFinder") pieniądze”*, trochę się pośmiejemy, trochę posmucimy z powodu zaszłych wypadków i nieszczęść. To się nazywa współistnienie, tutaj ludzie inaczej żyją, bliżej siebie i bardzo nam się to podoba. Rozpoznają nas panie w sklepie, pytają jak się mieszka w nowym miejscu, czy mocno wieje *“tam u was, na górze”*. To miłe.
Na razie widzę, że najbardziej społeczność wiejską od miejskiej różni to, że nie żyje się tutaj anonimowo. Widać to i w przypadkach, które nam – *“miastowym”*, nie podobałoby się, czyli ludzie wiedzą o sobie nawzajem i komentują. Ale w przypadku przydarzających się nieszczęść pomagają sobie nawzajem: poprzez kościół i wspólne prace, np przy wykańczeniu domu. Dla mnie to jest niesamowite i już wystarcza, by lubić mieszkających tutaj.
Poniżej zamieszczam kilka zdjęć, które wiele mówią o zakresie prac. Panowie przewidują koniec prac przed świętami.
[](https://lokalneprzyshvpoll.sbs/wp-content/uploads/2014/03/SAM_3797-2.jpg)salon plus kuchnia [](https://lokalneprzyshvpoll.sbs/wp-content/uploads/2014/03/SAM_3806-2.jpg)pokoik na strychu – sypialnia w skosie [](https://lokalneprzyshvpoll.sbs/wp-content/uploads/2014/03/SAM_3805-2.jpg)pierwszy pokój na strychu prawie gotowy